بخند پسرک...

 

بی راهه نمی روم گفتگوی من و تو از آغاز پیداش دریاها خیس بوده است...بخند پسرک بخند...دنیا از لبان متبسم تو رنگ می گیرد...هر دانه ای اشک که از گلبرگ چشمان تو فرو می چکد عمقی به گودال خستگی های من می افزاید...بخند پسرکم...

بی راهه نمی روم راهمان دور و تنمان تنها به سایه های گاه گاه این بیابان خوش است

بخند پسرک...بخند....دلمان همین نزدیکی جایی به زیر گل و لای خاطرات مدفون است...دستان تو نجات بخش است...هنگامه ای که شرافت کالای کساد است...بخند پسرکم...

بی راهه نمیروم دو قدم مانده و ما در خوابیم...تنها دو قدم...دو قدم برای گام های کوچک تو که کوچیدن را آغاز کردی و آنی برای من که با کوچیدن آغاز شدم...بخند پسرک بخند...دنیا دقایقی دیگر به انتها میرسد ومن می مانم و خیسی رویاها...بخند پسرک بخند...

/ 1 نظر / 57 بازدید
جینگولک

چه وبلاگ قشنگی داری! قالبتو دوست دارم.[لبخند]